Odbiór niebezpiecznych odpadów

Ustawodawstwo związane z odpadami jest zawiłe

Technologie wymagane do przetwórstwa odpadów są często skomplikowane oraz coraz bardziej kosztowne. Jeszcze jakiś czas temu można było je składować, jednak już w 2002 roku według ustawy było to wyjście ostateczne. Ustawa ta została zmieniona w grudniu 2012 roku i nowelizowana w 2020 roku.

Ustawa ta jest podstawowym aktem prawnym normującym gospodarkę odpadami, która w pełni transponuje przepisy unijne w tym zakresie do polskiego porządku prawnego. W szczególności określa ona zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi, ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, głównie poprzez zapobieganie powstawaniu odpadów lub ograniczanie ich ilości oraz rozwój odzysku i recyklingu, a także unieszkodliwianie odpadów.

Co jest odpadem medycznym?

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach, odpadem nazwiemy każdą substancję lub przedmiot:

„których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest zobowiązany”
art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach

Oczywiście tak szerokie pojęcie wymagało doprecyzowania w interesującym nas przedziale odpadów medycznych. W myśl zatem art. 3 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, odpadem medycznym nazwać możemy odpad, który powstał:

„w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny”
art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o odpadach

Przepisy wykonawcze

Zgodnie z art. 250 ustawy o odpadach, przepisy wykonawcze, które zostały wydane m.in. na podstawie art. 7 ust. 4 nieobowiązującej już Ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, pozostają aktualne aż do dnia wejścia w życie rozporządzeń wydanych na mocy chociażby art. 94 ust. 2 i art. 95 ust. 11 nowej ustawy o odpadach (między innymi też odpadów medycznych i weterynaryjnych).

Wnioskując z powyższych aktów, w obecnym stanie prawnym obowiązuje jeszcze Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 30 lipca 2010 r. Rozporządzenie to odnosi się do szczegółowego sposobu postępowania z odpadami medycznymi (Dz.U. nr 139, poz. 940). Akt ten reguluje:

• postępowanie z odpadami medycznymi powstałymi w wyniku udzielania świadczeń zdrowotnych w miejscu wezwania,
• zasady zbierania i czasowego magazynowania odpadów medycznych przed poddaniem ich procesowi unieszkodliwiania, a w przypadku braku takich możliwości — przed ich przetransportowaniem do miejsca unieszkodliwiania,
• warunki transportu wewnętrznego odpadów medycznych w obiektach, w których udziela się świadczeń zdrowotnych lub prowadzi badania i doświadczenia naukowe w zakresie medycyny (transport wewnętrzny odpadów medycznych).

Zakaz odzysku i obowiązek unieszkodliwiania

Mając na względzie art. 94 ust. 1 ustawy o odpadach, aktualnie obowiązuje zakaz odzysku odpadów medycznych i weterynaryjnych (wyjątek stanowią odpady określone w przepisach wykonawczych). Dodatkowo ustawodawca nałożył na posiadacza odpadów obowiązek prowadzenia procesów unieszkodliwiania odpadów oraz ich monitoringu, z uwzględnieniem właściwości odpadów, charakteru procesów unieszkodliwiania oraz wymagań prawnych (art. 95 ustawy).

Jednocześnie konieczne jest unieszkodliwianie zakaźnych odpadów medycznych lub/i weterynaryjnych w procesie termicznego przekształcania w spalarniach odpadów niebezpiecznych (art. 95 ust. 2 ustawy). Nie wolno przy tym unieszkodliwiać tego typu odpadów w procesach współspalania (art. 95 ust. 3 ustawy).